|
|
 |
|
|
Spójrz, nadchodzi zmierzch
Znów mija nam jeden dzień
Słońce wplątało się w gałęzie drzew
Jak nasze myśli zaplątane
Jak nasze słowa zawikłane
Jak my
Spójrz, wiatr pognał gdzieś
Znów uciekł nam jakiś sens
Postrzępiony, chmurny żagiel zagubił cel
Jak nasze marzenia poszarpane
Jak nasze sny zabłąkane
Jak my
Spójrz, horyzont mgłą pokryty
Tam nasz cel niezdobyty
Przy brzegu tylko stara łódź
A żagiel w strzępach i wiatr przecież uciekł już...
Spójrz, nadchodzi dzień... |
|
